:: حریم خصوصی فیزیکی اشخاص حقیقی در فقه امامیه و حقوق ایران

تاریخ ارسال : 1395/09/16
بازدید : 399



حريم خصوصي، ­قلمرو و محدوده‌ای از اعمال و ویژگی‌های هر شخص است که برای عموم آشکار نبوده و در وهله نخست به فرد معيني اختصاص دارد و وی نیز تمایل به افشاء آن ندارد. اشخاص هیچگونه ورود و نظارت دیگران بر این فضا را برنمی تابند و نسبت به ورود غیر واکنش نشان می دهند. این مفهوم تاکنون در حقوق اسلامی و حقوق ایران بصورت مستقل مورد بحث قرار نگرفته است. قانونگذار ایرانی نیز با عنایت به بی سابقه بودن این سازه در فقه و حقوق ایران بصورت ناقصی صرفا به شناسایی برخی مصادیق این حق پرداخته است. حریم خصوصی فیزیکی به عنوان یکی از ابتدایی‌ترین مصادیق حقّ بر حریم خصوصی بصورت پراکنده­ای در قوانین مختلف مورد اشاره قرارگرفته است. این مقاله، به بررسی وضعیت نحوه حمایت قانونگذار از حریم خصوصی فیزیکی اشخاص در فقه شیعه و حقوق موضوعه ایران و طرح حمایت از حریم خصوصی می‌پردازد.

آدرس مقاله: https://journals.ut.ac.ir/article_35771.html

:: کلیه حق و حقوق این سایت محفوظ و در اختیار پیشگامان داده پرداز شایا می باشد ::